Afgelopen maandag crashte een Turks vliegtuig bij Schiphol. Een ramp met de bekende trieste impact die rampen hebben. Berichtgeving komt dan snel tot stand en wordt daarna ook altijd snel geëvalueerd. Ook deze keer werd er veelvuldig gesproken over de rol van de media en het mediagebruik. Een Twitteraar, Nipp genaamd, maakte namelijk het eerst melding van de crash. Berichten en foto's werden via het Twitterkanaal verspreid nog voordat de eerste slachtoffers uit het vliegtuig waren.
Toeval of niet maar zelf was ik net drie weken actief op Twitter. Ik wilde weten, voelen en snappen wat de fun is van het zenden van korte sms-achtige berichtjes over mijn leven, mijn ideeën en mijn constateringen. Ik ben impressed (en verslaafd)!
Niet alleen jonge nerdies gebruiken dit medium maar ook the Guardian, Financial Times, top experts op verschillende gebieden. Met een constante stroom van circa 1 bericht per uur (meer op piektijden, minder in het weekend) word ik op top-niveau geinformeerd over media- en technologietrends, over financieel nieuws. Ik maak zelf uit welke bronnen ik volg en welke niet. Ik selecteer uit originele bronnen dus krijg minimale redundantie. Ik wijzig mijn profiel als mijn interesse verandert.
Maar niet alleen als lurker, ook als actor kan ik Twitter gebruiken. Als bron kan ik mensen informeren. Over de laatste NAC-wedstrijd. Over resultaten over het laatste Uitgever aan het Woord onderzoek. Over artikelen die ik aan het schrijven ben. Of u geïnteresseerd bent of niet, ik zend.
Vanmiddag sloot de vakbeurs voor ondernemend onderwijs – NOT 2009 - in de jaarbeurs te Utrecht haar deuren. Als adviseur voor het onderwijs kon ik daar natuurlijk niet ontbreken. Ik ben vooral geïnteresseerd in innovatie van onderwijs. Mijn belangstelling op de NOT ging met name uit naar de mate waarin onderwijzend personeel in staat is - of opgeleid wordt - om crossmediaal onderwijs te geven of te ontwikkelen. De huidige generatie groeit immers op in een crossmediale omgeving en dit biedt oneindig veel mogelijkheden om onderwijs te innoveren. Of moeten we zeggen dat het onderwijs om deze reden juist genoodzaakt is om te innoveren.
Een interessante onderbouwing is te vinden op:
Prettige verblijfplaats voor onderwijs Nederland In vijf hallen stonden stands van de meest denkbare actoren uit de nationale onderwijswereld: uitgevers, onderwijsmakelaars, ICT ontwikkelaars, leveranciers van schoolmeubelen, onderwijsvakbond, kennisnet, lerarenopleidingen, een stichting die overlevenden van de Jappenkampen uit WOII als gastdocenten aanbiedt, etc. Gastvriendelijke standhouders en enthousiaste bezoekers, zeulend met tassen met folders en gadgets maakten de beurs tot een prettige verblijfplaats voor eenieder die belangstelling heeft voor onderwijs.
KOSmedia? Echter innovatie op het gebied van crossmedia voor en door onderwijzend personeel heb ik op de beurs niet getroffen. Integendeel, innovatie op dit terrein leken op de beurs nog lichtjaren verwijderd te zijn. De twee onderstaande voorbeelden zijn illustratief voor m’n bevindingen. Een workshop over virtual learning creëerde bij mij hoge verwachtingen. Een organisatie voor de ontwikkeling van ICT in onderwijs demonstreerde hoe in een traditionele frontale lesomgeving een docent werd ondersteund door zijn Avatar in een Seconde life omgeving. Via een groot scherm leidde de docent zijn leerlingen door de virtuele wereld op zoek naar verdieping van onderwerp van behandeling. Wat me verbaasde was echter niet deze toepassing, maar de verwondering van de groep deelnemende docenten uit PO en VO over deze mogelijkheid. Over deze toepassing in onderwijs mag je als docent met enig innovatief vermogen nu toch niet meer verwonderd over zijn. De Second life hype onder de huidige generatie leerlingen is immers al weer voorbij. Een ander voorbeeld van mijn verbazing was mijn bezoek aan een stand van instelling die HBO en post HBO lerarenopleidingen aanbiedt. Van crossmedia hadden de drie vertegenwoordigers van deze nog niet gehoord. “Kosmedia, zegt U?” Videofilmpjes werden tijdens hun lessen wel vertoond, maar de nieuwe lichting docenten werd niet geleerd om zelf crossmediaal onderwijs te geven laat staan om deze zelf te ontwikkelen. Het innovatieve vermogen op crossmediaal vlak wordt docenten ook niet aangeleerd op tijdens hun vorming tot vakman of vakvrouw.
Ontwikkelingen voor crossmedia in onderwijs? Gedesillusioneerd verliet ik de beurs, links en recht ingehaald door docenten met grote nieuwe tassen om hun schouders. In een diepe trance bedacht ik me dat er toch wel ergens ontwikkelingen moeten zijn om onderwijs crossmedialer te maken.