Sarkozy en de Franse kranten

Zaterdag in het NRC een artikel over het feit dat Sarkozy de kranten voor 18-jarigen gratis wil maken. Het klinkt heel groots! De kranten zullen de drukkosten betalen en de Franse overheid neemt de distributiekosten op zich.

Eigenlijk zegt Sarkozy dat iedereen op 18-jarige leeftijd een gratis krant door zijn/haar brievenbus krijgt. Een beetje dapper gedoe, maar er zal nog heel wat water door de Seine moeten stromen voordat zoiets werkt. Slechts een paar puntjes: er zijn gratis kranten in Frankrijk en dit is dus een inbreuk op de vrije marktwerking, uitvoerbaarheidsissues, welke krant mag men kiezen, enzovoorts.

Volgens NRC stelt Sarkozy overigens ook dat door het chronisch kapitaal tekort, investeringen in internet en modernisering van de productiewijze achterblijven en dat dat schadelijk is. Waarom dan gratis kranten in brievenbussen stoppen??? Waarom niet iedereen van 18 jaar via internet gratis toegang geven tot ALLE kranten van Frankrijk. Misschien een idee voor minister Plasterk, die vast niet achter wil blijven met staatssteunplannen.

De voorspeller van de recessie

Gisteren werd voor de zoveelste keer gemeld dat we allemaal de recessie niet zagen aankomen, zo ook niet de politiek in Nederland (politiek actualiteitenprogramma Triana, ned3). Maar is dat wel echt waar? Het is allemaal begonnen in de Verenigde Staten, geen twijfel daarover. Maar kunnen we echt onze handen wassen in onschuld of hadden we gezamenlijk oogkleppen op?
Professor Economie Nouriel Roubini (foto) werd lange tijd gezien als doomdenker, maar voorspelde al in 2004 met enge nauwkeurigheid wat ons nu overkomt. Hij zag toen al de trends die de bron bleken voor de recessie en hij was een van de weinigen die de gevolgen van de penibele situatie op de huizenmarkt in de VS zag aankomen. Terwijl de huizenmarkt slechts 6% van het BNP opmaakt, werd vooralsnog de link met consumentenbestedingen (70% van het BNP) en 25% van de wereldwijde bestedingen aan goederen en diensten niet gezien. Terwijl hij dit zag aankomen, bleven maatregelen van bedrijven achterwege. Nu het fout is gegaan, is hij in 2008 van zijn bijnaam "Dr. Doom" naar een van de meest gevraagde adviseurs gegaan.

Gelukkig houdt Roubini het niet alleen bij I told you so, maar is hij ook gekomen met gedegen adviezen, voornamelijk gericht aan overheden. Hij verwacht hierbij wel dat zaken eerst nog slechter worden tot eind 2009, voordat ze weer beter worden. Veel van de maatregelen die nu getroffen worden zijn door hem aangedragen als belangrijke onderdelen van een plan om de economie weer op de rails krijgen. Hij adviseert dan ook op ministeries van financiën in zowel de VS als in Europa. Dat doet hij o.a. vanuit zijn bedrijf: Roubini Global Economics Monitor. Andere interessante artikelen over Roubini zijn te vinden op bnet en Times online.
Maar hoe moeten bedrijven hier nu mee omgaan? Is het nu verstandig om aan de zijlijn te gaan zitten wachten, of om slim in te spelen op nieuwe mogelijkheden? Het is juist in deze tijden van groot belang om de trein niet te missen. Juist nu is het tijd om te innoveren en aan boord te springen op weg naar een nieuw tijdperk.

Gelukkig 2009

Namens Thaesis wens ik al onze bloglezers een gelukkig 2009!

Theo Huibers

Wikiwijs: update

De berichtgeving over Wikiwijs, op 2 december, ging vooraf aan de officiële lancering door minister Plasterk. Hier is de toespraak van de minister tijdens Innovatieproeftuin 2028 in Rotterdam.

Wikiwijs: een wijs initiatief?

Scholieren zullen lesmateriaal gaan lezen dat is gemaakt door de docenten zelf. De 'schoolboeken' moeten er namelijk komen in de vorm van een wiki, aldus de NOS.

De kern van dit idee is natuurlijk niet nieuw; docenten dragen al sinds jaar en dag bij aan de ontwikkeling van leermiddelen. Maar dit 'digitale' initiatief van minister Plasterk verdient natuurlijk waardering: op deze manier kan de ontwikkeling van digitale leermiddelen een goede boost krijgen.

Er blijven uiteraard nog genoeg uitdagingen over: hoe stimuleren we docenten om digitale leermiddelen te ontwikkelen? Wat is de 'beloning', met andere woorden hoe ziet het business model eruit? Hoe zit het met auteursrecht van illustraties en andere bronnen? Is Wikiwijs ook geschikt voor presentatie in de klas? Wat is de rol van de uitgevers en is er behoefte aan een regiefunctie? Hoe wordt de didactische geschiktheid van de middelen getoetst, en tenslotte: kan op deze manier een kritische massa worden gegenereerd?

Kortom, genoeg uitdagingen die nog moeten worden opgelost. Maar de kern van het plan verdient waardering. Nu de daden!

Twijfelen over België

Volgens de minister van Onderwijs, Cultuur & Wetenschap is "de betrouwbaarheid en de onafhankelijkheid van de Nederlandse pers niet vanzelfsprekend, maar staat deze voortdurend onder druk door politieke en economische motieven".

Vooral de economische motieven van dit moment bepalen veel beslissingen van uitgevers, zoals bijvoorbeeld de mogelijke overname van AD Nieuwsmedia door de Belgische Persgroep.

Hans Wansink benijdt de Belgische uitgevers die, zo schrijft hij in de zaterdagbijlage van de Volkskrant, "toegewijde courantiers zijn, die doordrongen zijn van de publieke functies van hun dagbladen, en tegelijkertijd betere bedrijfsresultaten boeken dan hun Nederlandse collega’s."

Het lijkt me zinvol om eens op zoek te gaan naar de oorzaken van dat door Wansink gesignaleerde verschil.

Rethinking Media: The New News

Op 19 november vond in de Rode Hoed te Amsterdam het evenement “Rethinking Media: The New News” plaats. Rethinking Media is een initiatief van de Dutch Media Professionals, een groep op LinkedIn. Er waren meer dan 400 leden aanwezig. Rick Nieman fungeerde als dagvoorzitter, en praatte een aantal discussies tussen telkens 2 vertegenwoordigers van een bepaald segment vakkundig aan elkaar.

Gerard Dielsen van de NOS en misdaadjournalist Peter de Vries voerden een tweegesprek over het verband tussen de verslaggever en het merk van de omroeporganisatie, en specifiek de al dan niet prominente plaats van de reporter.

Almar Latour is, anders dan zijn naam doet vermoeden, een Nederlander en wel eentje die het ver geschopt heeft: hij geeft leiding aan de Wall Street Journal Online. Een echt geheim van het succes van de WSJ Online werd niet onthuld, maar het was een boeiend betoog. Oplagen en bereik in de V.S. zijn natuurlijk sneller een succesfactor dan in Nederland.

Bart Brouwers en Barbara van Beukering, hoofdredacteur van respectievelijk Sp!ts en het Parool discussieerden vervolgens over de breder groeiende proposities van kranten (Het Parool dat wijn verkoopt), en de (on)wenselijkheid van het publiceren van gesponsorde content.

Tenslotte hadden Joris van Lierop (Uitgever nu.nl) Michiel Bicker Kaarten (oprichter BNR Nieuwsradio) een aardige discussie over wie het nieuws nu bepaalt (en betaalt). De tegenstelling tussen de klassieke opvatting (gekwalificeerde journalisten filteren het nieuws) en 2.0-manier van denken (burgerjournalistiek) kwam in de discussie met de zaal volop tot uiting.

Al met al een bijzonder interessante middag, georganiseerd op een al even bijzondere grondslag: networking via LinkedIn blijkt succesvolle real-life toepassingen te genereren. De kwantiteit en kwaliteit waren boven verwachting.